zondag 15 februari 2015

Luieriken

We vliegen van hot naar her, en weer terug. Eten onze lunch onderweg, en doen vlug vlug nog even een boodschapje voordat we de kids ophalen. Om ons vervolgens naar de yoga te haasten, of snel nog even een meditatiesessie in te lassen. En we zijn zo moe.
Ik ook hoor. Soms bekruipt me het idee dat het leven mij leeft, in plaats van andersom. Ergens gaat er iets mis...

Vandaag en morgen zijn mijn lieve monstertjes uit logeren. Ik kan ze helemaal niet missen, maar het is ook wel weer heel lekker om eens niks te hoeven. Om zelf te kunnen bepalen wat je doet (of niet), zonder rekening te hoeven houden met een ander.

Dus stort ik me deze dagen op het perfectioneren van de kunst van het lanterfanten, luieren, dagdromen en nietsdoen. Of zoals mijn jongste spruit het noemt: luieriken (waar zij toevallig heel erg goed in is).
Nou is luieriken wat mij betreft een hoogst onderschat tijdverdrijf. Om goed te kunnen functioneren moet de geest lekker ontspannen zijn, toch? De beste ideeën komen niet voor niks altijd op vakantie, in de hangmat of in bad.

In mijn (vakantie)huisje schijnt het voorjaarszonnetje precies op de bank. Een perfecte plek om als een luie kat uitgestrekt te luieriken. Ik grijp mijn kans. En neem me voor om dit vaker te gaan doen. Standaard dagelijks een halfuurtje luieriken, dat lijkt me wel wat. Want wat is dit lekker relaxed...




vrijdag 6 februari 2015

In de wachtstand

Sinds vorige week hebben we geen eigen woning meer. Ons huis is verkocht, en met pijn in mijn hart heb ik vorige week de deur voor de laatste keer achter me dicht getrokken.
Helaas moesten we verhuizen terwijl we nog geen nieuwe woning hebben gevonden. Vier maanden oplevertermijn bleek niet lang genoeg om iets nieuws te vinden.

De woningcorporatie heeft een bijzondere definitie van het woord 'urgentie', want het heeft twee maanden geduurd voordat het papierwerk rond was. En in de twee maanden daarna zijn er maar twee huizen vrijgekomen in onze woonplaats, maar helaas waren er nog twee wachtenden voor mij...
Kopen of huren in de vrije sector zijn geen optie, omdat ik geen baan meer heb, en ook geen spaargeld meer.

Intussen hebben we onze intrek genomen in een vakantiewoning, op een kleine 10 km afstand van de school van de kinderen. Onze meubels hebben we opgeslagen. Ik pendel een aantal keren per dag op en neer, en intussen zit ik 'in de wachtstand'. Het voelt alsof mijn leven op pauze staat.

Het voelt niet lekker zo. Het pendelen zorgt voor veel onrust. Het is moeilijk om in overeenstemming te leven met wat voor mij belangrijk is. We maken bijvoorbeeld veel gebruik van de auto, kunnen hier nauwelijks afval scheiden en produceren meer afval omdat we een heel klein koelkastje hebben. Verder eten we weer meer vlees omdat ik even niks anders kan bedenken, want mijn brein functioneert niet echt optimaal...

Gelukkig heeft deze gedwongen pauze ook een aantal voordelen. Ik heb weer tijd om te lezen, en om na te denken welke kant het op moet met mijn leven. Over wie ik ben, en wat ik wil. Voor me ligt een blanco canvas, wat kan worden ingevuld met een woning, baan en eventueel relatie, zoals ik dat zelf wil.
Zo'n kans krijg je niet vaak in het leven, en daarom wil ik weloverwogen keuzes maken.
Dus droom ik er lustig op los. Over een huisje met een moestuin, grijs water systeem en zonnepanelen, over een leuke baan voor twee dagen, zodat ik tijd en energie overhoud voor mijn kinderen, een eigen zaakje en mijn 'urban homestead'. En als het even kan een knappe prins op een witte fiets...



maandag 15 september 2014

Intussen in huize Groener Leven...

Weer even een levensteken uit huize Groener Leven... Hier blijkt maar weer dat elk nadeel z'n voordeel heeft. Doordat het huis moet worden verkocht, is mijn jarenlang gekoesterde wens in vervulling gegaan: we hebben een opgeruimd huis. Nagenoeg alles is uitgezocht, opgeruimd, weggedaan, of elders opgeslagen. In principe heeft alles nu een plek, waardoor vreemd genoeg het hele leven ineens een stuk overzichtelijker lijkt.

Onze spullen worden verdeeld, maar het lijkt erop dat we niet eens zo veel nieuwe spullen nodig hebben. Met de helft kunnen we ook best aardig vooruit.
Ik heb besloten om een aantal dingen voorlopig ouderwets eenvoudig te laten, kijken hoe dat bevalt. Bijvoorbeeld geen nieuwe waterkoker, maar een fluitketel. Geen nieuw koffiepad-apparaat, maar een thermoskan en opgietfilter voor die drie keer per jaar dat ik koffie zet. En weer met de hand afwassen, ben benieuwd hoe lang we dat gaan volhouden...

Het doel van een eenvoudig leven (zoals omschreven in de doelen bovenaan dit blog) komt zo ineens een stuk dichterbij, net als een 'groener' leven. Rustig en gelukkig laten nog even op zich wachten, en financiële vrijheid ook. Maar je kunt niet alles tegelijk op de rit hebben, toch?

Soms (toegegeven, meer vaak dan soms), lijkt mijn leven op dit moment een onoverzichtelijke puinhoop.
Ik houd me maar vast aan een stap-voor-stap oplossing. Eerst het huis verkopen en de administratieve rompslomp afwerken, dan woonruimte en een nieuwe baan zoeken, en ten slotte verhuizen.
En dan hoop ik volgend jaar zomer in mijn bikini ergens aan een strand te liggen, genietend van de zon en een goed boek, in de wetenschap dat ik voorlopig niks meer hoef. Aahh, dat zou toch fijn zijn...


donderdag 21 augustus 2014

Ons ben zuunig

Eerder deze week waren we op Schiphol, om familie op te halen. Rond etenstijd, zodat de horeca weer blij was met ons, want je kunt die arme kindjes toch niet laten verhongeren.
Terwijl ik druk was met kindermenu's, en met tellen hoeveel geld ons uit de zak werd geklopt, raakte mijn Spaanse buurman in een verhitte discussie met zijn zoon. Of tenminste dat denk ik, want mijn Spaans gaat helaas niet verder dan 'paella', dus ik moest raden hoe de verhoudingen lagen, en waar het over ging.

Aan hun (met mediterrane overtuiging gebrachte) gebaren op te maken, ging het over de enorme beker cola die junior zojuist op het dienblad had gezet. Senior leek het daar op zijn zachtst gezegd niet mee eens te zijn. Totdat junior fijntjes toelichtte dat hij er nog een beker bij had genomen (inderdaad, er zat er nog een onder), en dat hij de frisdrank met zijn broer zou delen. Want, een grote cola was goedkoper dan twee kleine. Een-nul voor de Slimme Spaanse Puber.Hem wacht vast een gouden toekomst.

Zo zie je maar weer, niet alleen ons Zeeuwen, maar ook ons Spanjaarden ben zuunig.



zaterdag 19 juli 2014

Zesde zintuig

Nu ik weer noodgedwongen op de centen moet letten, merk ik dat mijn 'zesde zintuig' weer actief wordt.
Dat uitermate handige zintuig vangt signalen van aanbiedingen, besparingen en allerlei gratis dingen.
Ineens zie ik overal gratis kinderactiviteiten (vakantie), 1+1 gratis aanbiedingen van artikelen die ik net nodig heb, en vind ik thuis spulletjes die ik net van plan was om te gaan kopen, terwijl we ze blijkbaar nog hadden.

De eerste vakantieweek zijn we heel goed doorgekomen, zonder noemenswaardige extra uitgaven. De uitspatting van de week was een Italiaans ijsje. De kinderen vermaken zich thuis prima met water, bootjes en waterpistolen, en verder gaan we af en toe nog op bezoek bij iemand, naar een gratis activiteit of knutselen we wat. Heel relaxed, en we missen eerlijk gezegd nog helemaal niks. Af en toe een broodje knak of een bakje popcorn is blijkbaar luxe genoeg voor dit moment.

Het zet me wel aan het denken, dat 'zesde zintuig'. Hoe het toch komt dat ik me zo gemakkelijk kan redden met weinig geld. Niet om te klagen, helemaal niet, want ik ben er juist erg blij mee. Maar het fascineert me. Aangeboren is het waarschijnlijk niet, want mijn directe bloedverwanten hebben eerder een uitgeef-gen dan een bespaar-gen. Aangeleerd door hen is het dus ook niet.

Waarschijnlijk is het een door schade en schande ontwikkeld talent. Als letterlijk arme student heb ik wel eens met 10 gulden in de supermarkt gestaan, met de handen in het haar, omdat ik daar nog een week van moest eten voordat er weer geld binnen kwam. Dat moment is heel bepalend geweest, want toen voelde ik me echt arm, en zo ver wilde ik het nooit, maar dan ook nooit meer laten komen.

Gelukkig is het daar ook bij gebleven. Er volgden nog wel een aantal krappe jaren, maar daarin is dat zintuig alleen maar meer getraind. Waardoor het nu weer van pas komt.
Hoe zit dat bij jou? Ben jij handig in besparen, of kost het je moeite? Heeft het je veel moeite gekost om het te leren? Heb je een uitgeef-gen of een bespaar-gen?




zaterdag 28 juni 2014

Alleen verder...

Het is de afgelopen tijd niet zo best gegaan in huize Green, vandaar de radiostilte.
Mr. Green en ik gaan vanaf nu ieder onze eigen weg.

Na een heel emotionele periode begin ik gelukkig weer zin te krijgen om het bloggen weer op te pakken.
Alleen is Mrs. Green nu niet meer zo'n gepaste naam, dus zal ik voortaan bloggen onder de naam
Groener Leven. En als we dan toch namen gaan veranderen: de 'kabouters' worden inmiddels veel te groot voor die benaming. Dus zij zullen binnenkort ook een naamsverandering ondergaan...

Het verder gaan gaat met vallen en opstaan. Dus ik doe het nog even rustig aan met bloggen. Eerst maar eens lezen hoe het de bloggers van mijn favoriete blogs in de tussentijd is vergaan. Dan slaat het schrijfvirus vast vanzelf weer toe. Het begint al te kriebelen, dus ik denk dat het niet lang meer duurt voordat de eerste plannetjes zijn uitgevoerd, en ik jullie erover kan berichten...



zaterdag 12 april 2014

Tips voor de luie huisvrouw - deel 4

Voor degenen die dachten dat het er nooit meer van zou komen (beter laat dan nooit), nummer drie van de basisregels voor de luie huisvrouw:


Maak gebruik van 'verloren tijd'.

Er gaan 24 uren in een dag, en je kunt die uren maar 1 keer benutten. Van die tijd gaat ongemerkt best veel verloren, bijvoorbeeld aan wachten. Als je bijvoorbeeld over 10 minuten moet vertrekken. Als je eten op het fornuis staat. Als je kinderen in bad zitten. Als je over een kwartier bezoek verwacht. Als een van je huisgenoten treuzelt voordat je kunt vertrekken.


In die 'verloren' minuten kun je natuurlijk even gaan zitten (is ook fijn, en nodig), maar ongemerkt kun je in die tijd best veel werk verzetten. 
Klusjes die, wanneer je ze opspaart, samen toch gauw een aantal uren in beslag nemen. Ik ruim bijvoorbeeld liever iedere dag 5 minuten op, dan dat ik aan het einde van een week een half uur aan de bak moet. Voor mij heeft dit principe iets magisch. Vijf minuten voor een klusje vind ik helemaal niet erg, maar een halve dag alleen maar huishouden, daar loop ik niet bepaald warm voor.


Als je er over nadenkt, kun je tussendoor best veel doen. Bijvoorbeeld de vaatwasser leegruimen als het eten opstaat, of even de planten water geven, snel een rondje opruimen, of de wasmachine aanzetten.

Als je eenmaal die knop in je hoofd 'om' hebt, zie je eindeloos veel mogelijkheden. Net als ik hier beschreef zit 'm daar de clou, het vereist het een andere manier van denken.

En in wachten ben ik toch niet zo'n ster, dus heb ik mooi twee vliegen in een klap.

De bedden verschonen terwijl de koters in bad zitten (natuurlijk pas in de leeftijd dat ze niet zomaar meer kopje onder gaan... je snapt het principe...). 


Als je zo dagelijks een aantal klussen tussendoor doet, blijven voor de wekelijkse schoonmaak alleen de echt grote klussen over. En de tijd die je overhoudt kun je mooi aan iets anders besteden, bijvoorbeeld aan luierikken...







zaterdag 15 maart 2014

Tips voor de luie huisvrouw - deel 3

Nummer twee van de basisregels voor de luie huisvrouw:

Stel prioriteiten.

Ook hier geldt weer: eerst denken, dan doen.
Is het echt zo erg als we nog een nachtje onder hetzelfde beddengoed slapen? Moeten de ramen echt gezeemd, of poetsen we alleen snel even de vingers weg? Moet die spijkerbroek gestreken, of trekt 'ie wel recht als je 'm aandoet? Moet de hele kamer gezogen, of kun je ook de broodkruimels onder de tafel uit vegen?

Begin met hetgeen je echt niet kunt of wilt uitstellen. Heb je daarna nog tijd voor andere klusjes? Dan is dat mooi meegenomen. En anders is er morgen weer een dag.






zaterdag 8 maart 2014

Tips voor de luie huisvrouw - deel 2

Vandaag de eerste van de basisregels voor de luie huisvrouw:

Maak het jezelf gemakkelijk.

Niks is zo frustrerend als een onopgeruimd huis te moeten poetsen, met slecht materiaal.
Opgeruimd is het toverwoord, want een opgeruimd huis is zo gepoetst.
Het scheelt al stukken als alles in huis een vaste plek heeft. Dan wordt het opruimen gemakkelijk, want je hoeft niet na te denken waar je alles moet laten.
Wie mijn vorige berichtjes heeft gelezen, weet dat dit een punt is waarin in huize Green ook hoognodig gewerkt moet worden. Dus snel door naar het volgende punt...

Ook de inrichting van je huis is belangrijk. Het loont de moeite om eens na te denken over de plekken in je huis, die moeilijk schoon te houden zijn. Als je daar een oplossing voor bedenkt, creëer je daarmee wekelijks, of zelfs dagelijks, tijdwinst.
Zo hebben wij bijvoorbeeld glazen deurtjes voor de boekenkasten. Zo kun je het afstoffen beperken tot 1x per jaar.  Nog meer tips in deze categorie:
- Beperk het aantal snuisterijen, of zet ze in een vitrinekast.
- Berg eventueel speelgoed op in afgesloten bakken, of in een dichte kast, zodat het niet onder stoft.
- Kies een gemakkelijk schoon te houden wc-bril. Wie toch die wc-brillen met allerlei hoekjes en randjes bedenkt? Die zitten dus aan de onderkant hè, dus goed kijken als je er een koopt.
Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar de strekking is duidelijk, toch?

Denk eens goed na over de klussen die je normaal gesproken veel tijd kosten. Kan dat anders? Een aantal tijdsbesparende tips:
- Nat stof afnemen werkt niet. En met een droge doek stof verplaatsen ook niet. Statische doekjes kosten veel geld en zijn slecht voor het milieu. Maar in plaats daarvan kun je ook een lap fleece nemen, dat trekt ook stof aan. Buiten uitkloppen, of in de was doen en een nieuwe nemen.
- Je hoeft niet voor alle klussen een emmer te zoeken, vol te laten lopen en naar de plaats van bestemming te sjouwen. Voor kleine klusjes neem je een spuitbus die je vult met hetzelfde mengsel als je emmer, plus een doekje. Ook handig voor een snelle ronde langs het sanitair.
- Centrifugeer kleding die je normaal gesproken strijkt op een lager toerental (als je het op een rek droogt, dit werkt niet als je de droger gebruikt). Zo is het strijken sneller klaar, of hoeft het misschien zelfs helemaal niet.

Zorg ook voor goed materiaal, waarmee het in een keer goed is. Alles wat je over moet doen is zonde van de tijd. En dat iedere week weer. Het is de investering dus dubbel en dwars waard.

Tenslotte nog een open deur: wat niet vies wordt, hoeft niet schoongemaakt te worden. Dus: schoenen uit, handen wassen na het buitenspelen, niet op andere plaatsen eten dan aan tafel, en zeker niet boven, natte kinderen (uit het zwembadje) of honden mogen pas naar binnen als ze droog zijn.
Maar ook: kleren een keertje uithangen in plaats van in de was, de douchewand na gebruik drogen met een trekkertje, de heren graag zittend naar het toilet.

Kortom: wie geen tijd heeft moet slim zijn. En de grootste winst haal je door te bedenken hoe het efficiënter kan.





vrijdag 7 maart 2014

Tips voor de luie huisvrouw - deel 1

Het huishouden, tja, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik heb er een hekel aan, maar besteed het ook weer niet graag uit aan iemand anders. Ik vind het geen fijn idee, een onbekende in mijn huis.
En daarbij houd ik (als rechtgeaarde consuminderaar) de centen voor een interieurfee liever in mijn eigen zak.

En aangezien ik naast mijn gezin ook nog een baan heb, en hobby's, neem heb dus weinig tijd voor het huishouden. Het moet allemaal zo snel mogelijk, maar het moet wel schoon zijn. Daar wil ik niet teveel concessies aan doen. Maar hoe pak je dat aan?

Het antwoord op die vraag is te uitgebreid voor een enkele post. Er volgen daarom nog een aantal berichtjes, die dieper ingaan op de volgende

Basisregels voor de luie huisvrouw:
1) Maak het jezelf gemakkelijk.
2) Stel prioriteiten.
3) Maak gebruik van 'verloren tijd'.
4) Laat iedereen zijn steentje bijdragen.
5) Wees reëel.





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...