De eerste vakantieweek zijn we heel goed doorgekomen, zonder noemenswaardige extra uitgaven. De uitspatting van de week was een Italiaans ijsje. De kinderen vermaken zich thuis prima met water, bootjes en waterpistolen, en verder gaan we af en toe nog op bezoek bij iemand, naar een gratis activiteit of knutselen we wat. Heel relaxed, en we missen eerlijk gezegd nog helemaal niks. Af en toe een broodje knak of een bakje popcorn is blijkbaar luxe genoeg voor dit moment.
Het zet me wel aan het denken, dat 'zesde zintuig'. Hoe het toch komt dat ik me zo gemakkelijk kan redden met weinig geld. Niet om te klagen, helemaal niet, want ik ben er juist erg blij mee. Maar het fascineert me. Aangeboren is het waarschijnlijk niet, want mijn directe bloedverwanten hebben eerder een uitgeef-gen dan een bespaar-gen. Aangeleerd door hen is het dus ook niet.
Waarschijnlijk is het een door schade en schande ontwikkeld talent. Als letterlijk arme student heb ik wel eens met 10 gulden in de supermarkt gestaan, met de handen in het haar, omdat ik daar nog een week van moest eten voordat er weer geld binnen kwam. Dat moment is heel bepalend geweest, want toen voelde ik me echt arm, en zo ver wilde ik het nooit, maar dan ook nooit meer laten komen.
Gelukkig is het daar ook bij gebleven. Er volgden nog wel een aantal krappe jaren, maar daarin is dat zintuig alleen maar meer getraind. Waardoor het nu weer van pas komt.
Hoe zit dat bij jou? Ben jij handig in besparen, of kost het je moeite? Heeft het je veel moeite gekost om het te leren? Heb je een uitgeef-gen of een bespaar-gen?
