Slakken bestrijden - dit werkt wél

De moestuin loopt dit jaar behoorlijke vertraging op. We zijn inmiddels wel uit quarantaine, maar ik ben nog verre van fit, zwaar werk in de moestuin moet echt nog even wachten. Wel staan er al een hoop bakjes in alle vensterbanken met voorgezaaide plantjes. Hopelijk kan ik de achterstand daar later nog wat mee inhalen. Tenminste, als ik mijn afweergeschut tegen slakken ook op tijd op orde heb! 

Voordat ik mijn 'echte' moestuin had, modderde ik wat aan in mijn achtertuin. De oogst liet meestal aardig te wensen over, want meestal werd ik ingehaald door (naakt)slakken. Ik weet niet hoeveel middeltjes en tips ik heb geprobeerd, maar niks hielp. Ook dit kansloze project niet.

Nu hoor ik je denken: als het in je eigen achtertuin al niet lukt om de slakken bij je sla weg te houden, hoe moet dat dan met een volkstuin? Nou, dat zal ik je vertellen. In het eerste jaar ging het gelijk helemaal mis. Er was namelijk een enorme slakkenplaag, die zelfs de meest ervaren tuinders op het complex tot wanhoop dreef. Ze vraten alles op, ook waar ze normaal gesproken niet van houden. Alles met de grond gelijk. Iedereen was in de weer met potjes bier, slakkenkorrels, aaltjes, of gaf het gewoonweg op. Zoveel slakken hadden ze nog nooit gezien. 

En ik ook niet, moet ik je zeggen. Potjes bier hielpen daar echt niet tegen hoor. Dat is leuk als je een handjevol wil vangen, maar voor deze slakken explosie zouden we al gauw een aantal kratten nodig hebben. Er was zwaarder geschut nodig. En dat heb ik ontwikkeld, in dat jaar. Wat mij betreft de ultieme methode om slakken te bestrijden.

Tim Mossholder on Unsplash

Slakken verdedigingslinie in aanbouw

Jaaaa, het wordt eindelijk voorjaar! Vandaag maar gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog wat zaadjes te zaaien. De eerste ronde groeit al fanatiek:

Het lijkt allemaal veelbelovend, maar ik heb al regelmatig gehad dat na de eerste nacht in de volle grond, alles (tot op het steeltje na) was opgevreten door slakken. Heb je ze weken lang water gegeven, en om af te harden telkens van binnen naar buiten gesleept en andersom, maken die slijmerige slopers er binnen een paar uur korte metten mee. Ik heb van die bio-korrels geprobeerd, maar had het geld daarvoor beter in eigen zak kunnen houden. Geen succes dus.

Maar ze krijgen me niet zomaar klein, die gemene vreetzakjes! Dit jaar ga ik een heuse verdedigingslinie aanleggen. De slag om de plantjes zal worden uitgevochten tot het bittere einde! 

Zie hier mijn eerste verdedigingswapen:

Het is nog een proto-type, wat gedurende de strijd naar behoeven zal worden aangepast. Zo nodig gaat er nog een koperdraadje omheen. Voor de duidelijkheid: dit gevaarte (van een frisdrankfles) zal om het sappige, malse plantje worden geplaatst, waarna de glibberige gluiperd in zijn buik wordt geprikt door de stekels. Hopelijk maakt 'ie dan rechtsomkeert richting buren. Niet dat ik de buren een slakkenplaag gun, maar die hebben in ieder geval geen groenten in de tuin. 

Hopelijk werkt het. Mr. Green vindt het een waardeloos plan, volgens hem klimmen ze er zo overheen.

Wie heeft er goede tips om die rakkers een lesje te leren?

Mini-moestuin in de herkansing

Het feit dat ik schuilga onder de naam Mrs. Green, heeft helaas niets te maken met de kleur van mijn vingers.  Die zijn dus niet groen, ik heb inmiddels een lange reeks mislukte moestuin-projecten op mijn naam staan. 

Een jaar of 10 geleden pakte ik het gelijk groots aan: een volkstuin. Niet gehinderd door enige kennis of ervaring, stortte ik me in de zware klei. In mijn eentje, want Mr. Green kwam toen net pas in beeld, had een baan ver van huis en had daarna echt geen zin om zich voor zijn nieuwe meisje in het zweet te werken in een 'wat zeg je? Volkstuin???'

Het behoeft waarschijnlijk geen verdere toelichting dat dit project mislukte: ik werkte nog fulltime, en na een zomer waarin er zoveel onkruid in de tuin stond dat er echt niks anders meer wilde groeien, en bovendien al mijn gereedschap uit het schuurtje was gejat, gooide ik de handdoek in de ring.

Na onze eerste woning samen (lees: kippenhok voor 1 persoon), volgde een heus huis met, jawel, een tuin.

Natuurlijk stak het romantische beeld van zelf verbouwde groenten weer de kop op: ik deed verschillende nieuwe pogingen. Tevergeefs helaas, verder dan een paar aardbeien kwam ik niet.

Mijn smoes: je kon alleen de tuin in vanuit de woonkamer (geen achterom), en de deur ging alleen van binnenuit open. Als het koud was, kon je dus niet de tuin in, want dan kon de deur niet dicht. Zonde van het stoken...

Hierna volgde ons huidige huis. Ook weer met tuin, nu ietsje groter. In het eerste jaar legde ik een vierkante meter tuin aan, gekregen van Mr. Green. (Dit getuigt dus van echte liefde, beste mensen, want hij zal ook wel gedacht hebben: daar zien we nooit meer iets van terug...). De nieuwe buren vroegen zich af of we een te hoge hypotheek hadden genomen, maar dat terzijde.

Ik oogstte een een paar boontjes, wat snijbiet en 3 worteltjes. De rest was platgewalst door een ondernemende peuter, of uitgetrokken door een kruipende baby. Maar, ik zag vooruitgang! En als de koters de boel nou met rust hadden gelaten...

Genoeg motivatie om het nog eens te proberen, en nog eens. De oogst werd groter en groter (lees: ik kon er af en toe zelfs een maaltijd van koken, van overschotten was echt nog geen sprake).

In 2011 begon ik met de omgebouwde radiator-bekisting (zie foto hierboven), en in 2012 gebruikte ik 'm als kruidentuin en zette ik er een aantal bakken naast. Ik oogstte flink wat cherry-tomaten, en zelfs een paar piepers.

Maar dit jaar, beste mensen, pak ik het heel anders aan! (Ik hoor Mr. Green al zuchten...)!

Nee, echt! Al deze mislukkingen hebben namelijk wel degelijk wat opgeleverd, namelijk zelf-inzicht.

Ik weet nu precies waar het altijd misgaat. En ik ben er niet trots op, maar het ligt aan mijn gebrek aan discipline, met name op het gebied van water geven. En daar hebben tomaatjes helaas geen boodschap aan.

Dus: wie disciplinair gezien niet sterk is, moet slim zijn. Zelf-bewaterende systemen worden de norm dit jaar!

Op pinterest genoeg ideeën gevonden (kijk maar op mijn tuin-prikbord), de zaden zijn al binnen, dus ik kan aan de slag! Maar eh... mocht je dit lezen en een expert zijn op zelf-bewaterings-gebied, wil je dan alsjeblieft je beste geheime tip met me delen? Ik zou namelijk zo graag eens een post schrijven over hoe ik dagen in de weer was om mijn tomaten-overschot te verwerken tot overheerlijke pastasaus, zongedroogde tomaten, salsa saus, tomatensoep, ketchup, (ik droom nog even verder)...

Hoe kweek je zelf een potchrysant? Wie helpt?

Wat is 'ie mooi he? Ik heb wel eens gehoord dat mensen ze zelf kweken, maar heb geen idee hoe ze dat doen. Wie weet hoe het moet, en wil zijn / haar geheim delen?