Nieuwe of gerecyclede keuken en kijktip

Een paar jaar geleden kocht ik het huis waar we nu wonen. Een echte opknapper. Er is al van alles aan gebeurd, ieder jaar rond de tijd dat het vakantiegeld wordt uitbetaald, heb ik een grote klus aangepakt. De badkamer was meer dan retro en de tegels kwamen je tegemoet vallen, de tuin was een speelplein met verschillende kleuren stoeptegels en ook isolatie was hard nodig. Met heel veel sparen en creatieve oplossingen zijn deze klussen geklaard.

Photo by Sven Brandsma on Unsplash

Voor dit jaar staat de keuken op de nominatie. Die is al zeker 25 jaar oud, de koelkast loopt op zijn eind en roze tegels zijn niet helemaal mijn ding ;)

Alleen komt er een kink in de kabel:

Op de blaren zitten

Toen wij ons huis 5 jaar geleden kochten, waren we nog in de ban van het 'consumeer-virus'. We deden wat (bijna) iedereen deed: een huis kopen met een riante hypotheek. We betaalden er de hoofdprijs voor, maar we ontvingen ook de hoofdprijs voor ons oude huis.

Niet dat we veel keuze hadden, we moesten wel kopen. Voor een sociale huurwoning was de wachtlijst 5 jaar, en daarvoor hadden we ook nog een te hoog inkomen. En huren in de vrije sector was net zo duur als een hypotheek, dus wat kies je dan... We hadden voor een flat kunnen kiezen, dat was goedkoper geweest. Of een klein huis. Maar we gingen voor iets groter (lees: duurder).

Net nadat we het huis hadden gekocht werd het 'consumeer-virus' verjaagd door het 'consuminder-virus'. We gingen sparen, en het liefste wilde ik stoppen met werken om thuis te blijven met de kinderen. Maar met zo'n riante hypotheek was dat helaas geen optie meer.

Nu zijn we inmiddels op 'the point of no return'. Verkopen kan niet, want de huizenprijzen zijn zodanig gedaald dat we met een forse restschuld zouden blijven zitten. En voor een huurwoning komen we nog steeds niet in aanmerking. Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten...

Tijd voor een actieplan. We hebben besloten om ons er bij neer te leggen, het is het gevolg van onze eigen keuzes, en die waren nou eenmaal niet zo handig. Jammer. Wel van geleerd.
We gaan aflossen, en blijven zitten waar we zitten tot de markt weer is aangetrokken (of tot het noodlot toeslaat, maar daar gaan we voor het gemak maar even niet vanuit).
Hopelijk wordt er tegen die tijd in onze gemeente een eco-wijk gestart, waar we ons dan kunnen vestigen.
Tot die tijd gaan we sparen, bezuinigen, handelen, studeren en ondernemen. Kortom, bouwen aan de toekomst!

Hypotheek aflossen binnen 2 jaar

Een aantal jaren geleden zond de BBC de serie 'Pay off your mortgage in 2 years' uit. Hierin werden een aantal stellen gevolgd, die de uitdaging aangingen om binnen twee jaar hun complete hypotheekschuld af te lossen. Met als doel zich de vrijheid te verschaffen om te doen waarvan ze altijd al hadden gedroomd.

Onder begeleiding van een succesvol zakenman gingen de stellen aan de slag om een plan te maken.
Er deden verschillende stellen mee, hetero of homo, met of zonder kinderen, jong of van middelbare leeftijd. Ze bedachten allerlei plannen, van briljante tot uiterst kansloze. Maar het algemene idee was om zowel de kosten zoveel mogelijk te beperken, en daarnaast de inkomsten te verhogen door een bedrijf te beginnen, veelal naast een baan in loondienst. Boten werden verkocht, bedrijven werden uit de grond gestampt, moestuinen werden aangelegd.

Er waren hoera-momenten, maar ook veel tranen. De een ging het voor de wind, de ander gooide na een periode ploeteren en afzien de handdoek in de ring. De een had vanaf dag een een goed plan, de ander kwam er later pas op en stuurde bij.

We hebben genoten van de serie. Maar wat me het meeste is bijgebleven, is een stel waarvan de man graag 'prutste' in de schuur. Hij maakte van afval materialen mooie metalen kacheltjes. De coach stelde voor om daar werk van te maken, en om ze te verkopen voor 1.000 pond per stuk. Het bleek een gat in de markt, en 100 kacheltjes verder hadden ze 100.000 pond verdiend, adios hypotheek.

Zo simpel kan het dus zijn, ware het niet dat je dan eerst zo'n briljant idee moet hebben. En laten Mr. Green en ik daar nu sinds we die serie zagen, al op broeden. Maar we laten de moed niet zakken. Misschien zijn we gewoon laatbloeiers...

Internettarief

Een jaar of twee geleden zijn we verhuisd, en toen zijn we overgestapt naar een groene energieleverancier, wat overigens uitstekend bevalt.
Nu draag ik het milieu een warm hart toe, maar daarnaast koester ik ook warme gevoelens voor het leuke groene spaarvarkentje wat op mijn nachtkastje staat, en met name de inhoud daarvan.

Omdat ik me afvroeg of het energie tarief wat we betalen wel zo gunstig was, ging ik voorzichtig op zoek.
En wat bleek? Op de site van onze huidige, groene leverancier, werd een 'internettarief' vermeld, wat uiteraard lager was dan het tarief wat wij betalen. Nu ben ik er nooit zo gecharmeerd van als blijkt dat je bij je eigen leverancier een goedkoper tarief kunt krijgen, maar dat dat niet wordt toegepast omdat je zelf niet hebt opgelet, niet zo klantvriendelijk.

Ik besloot te bellen, en er werd gelijk opgenomen, waarna ik vervolgens gelijk werd geholpen door dezelfde persoon die mijn telefoontje beantwoordde. Volgens mij behoorlijk uniek in energie-land. Ik besloot ze nog een kans te geven.
Het internettarief is bedoeld voor nieuwe klanten, en is een jaar geldig. Terugkijkend in onze gegevens zag mevrouw dat dit tarief nog niet was toegepast, en heeft het gelijk in orde gemaakt zodat we er alsnog een jaar gebruik van kunnen maken.
Kosten: 5 minuten werk. Baten: 100 tot 200 euro, afhankelijk van hoeveel energie we nog gaan besparen. Niet gek dacht ik zo! Bespaartip uit de categorie 'brutalen hebben de halve wereld'.

En wat het besparen van die energie betreft: we hebben een energiemeter gekocht, en ik ga deze week eens testen wat onze energieslurpers zijn (apparaten bedoel ik dan, niet onze twee rauskabouters)...