Posts tonen met het label No Impact Week. Alle posts tonen
Posts tonen met het label No Impact Week. Alle posts tonen

zaterdag 12 november 2011

Dag 5, 6 en 7, en hoe je zelf een olijfolie-lampje maakt

De NIW is alweer bijna voorbij. Donderdag ging over energie, vrijdag over water en vandaag over iets goeds doen. Helaas hadden we de afgelopen dagen niet zoveel tijd om ons in energie en water te verdiepen, maar dat gaan we zeker nog doen. Wel hebben Mr. Green en ik samen een olijfolie-lampje geknutseld, of is het olijf-olielampje? Hieronder volgt de beschrijving.

Vandaag was de dag om iets goeds te doen. Nu is het met twee kleine kinderen en een baan buitenshuis niet zo eenvoudig om vrijwilligerswerk te doen, maar wel heb ik mijn eerste Kiva-lening uitgeleend. Kiva is een organisatie die bemiddelt in micro-kredieten. Je kunt dus zelf bepalen aan welke persoon je je geld uitleent. Deze betaalt de lening (als het goed is) weer aan je terug, waarna je vervolgens weer iemand anders kunt helpen met een lening, als je dat wilt. En je kunt al geld uitlenen vanaf $25.

Goed, nu hoe we het lampje hebben gemaakt:
Hiervoor hebben we gebruikt:
- een leeg en decoratief potje (van de appelstroop)
- een ijzerdraadje (wij gebruikten een reststukje electradraad, waarvan we het plastic hebben afgehaald)
- een restje koord
- olijfolie

Van het ijzerdraadje maak je een spiraalvormig houdertje voor het lont. Knijp het bovenin een beetje dicht, zodat het lont er niet uit kan vallen. Hang het lont in het houdertje, en zet het geheel in het potje.
Vul het potje met olijfolie, en laat het 'lont' zich ongeveer een halfuurtje volzuigen met olie. En nu kun je het aansteken. Echt, zo simpel is het. En zie hier het resultaat:

Klaar voor een romantisch low-impact avondje.
Het lampje staat op een bord, omdat Mr. Green bang was dat het glas zou basten van de hitte, maar dat viel reuze mee. Als je maar een breed genoeg potje neemt. Achteraf had ik het handiger gevonden als we een potje hadden genomen met een schroefdop, want dan kun je 'm na gebruik afsluiten.

Restje koord wordt lont.

IJzerdraad wordt houder voor het lontje.





woensdag 9 november 2011

Dag 4: over duurzaam eten

Vandaag was de dag van het voedsel (en niets nieuws kopen, en geen afval maken, en klimaatvriendelijk reizen). Op het menu vandaag: hutspot met pastinaak en ouderwetse sukadelappen, met als toetje zelfgemaakte appelmoes.

Niets nieuws kopen is niet gelukt, ik heb voor een van de kabouters alvast snowboots gekocht, want vorig jaar moest ik in de sneeuw stad en land aflopen, en dat wilde ik dit jaar graag voorkomen. Geen afval maken blijft lastig, vooral verpakkingen van voedsel. En lekker alles op de fiets gedaan, ook een heleboel boodschappen (in mijn kratje), het was trouwens heerlijk weer.

De hutspot was heel eenvoudig maar erg lekker: net als 'gewone' hutspot, maar de helft van de wortel vervangen door pastinaak, net even anders. Wel vlees vandaag, maar dat heeft te maken met het feit dat ik onze reserve diepvries aan het leeg eten ben, zodat we die uit kunnen zetten (morgen is de dag van de energie...) Het vlees had ik op een ander moment gemaakt (sudderen doe ik altijd voor minstens 3 maaltijden tegelijk, anders vind ik het teveel moeite en daarnaast scheelt het ook energie) en dat moest dus uit de diepvries.

Het is in de supermarkt wel verleidelijk om een zakje gesneden hutspotgroenten te nemen (als je niet voor bio of zero waste gaat), maar eigenlijk valt het zelf snijden best mee. 

Onze oudste kabouter heeft genoten van het appelmoes maken, ze mocht ook meehelpen. Met een kindermesje heeft ze de door mij geschilde en in partjes gesneden appels, met uiterste precisie in kleine stukjes gesneden. En als je zo hard hebt gewerkt heb je natuurlijk geen geduld om te wachten tot het is afgekoeld, en smikkel je lekker vast een bakje warme appelmoes naar binnen...


dinsdag 8 november 2011

Verkeer op dag 3 en ja of nee voor nee-nee-sticker

Door de No Impact Week is onze nee-nee-sticker-discussie weer opgelaaid. Ik vind het zonde dat er bomen gekapt moeten worden, plus dat er veel inkt de wereld in gejaagd wordt, om krantjes te maken die mij moeten overhalen om afscheid te nemen van mijn dierbare centjes. En die na 1 minuut 'dienst' te hebben gedaan vervolgens een maand lang mijn garage bezet houden tot ze worden opgehaald. Dus ik wil heel graag zo'n sticker.Maar Mr. Green heeft ook weer een punt(je): hij vindt dat hij ze uit zakelijk oogpunt echt nodig heeft. Kan ik inkomen, maar de meeste folders kun je nu ook online bekijken. Vindt hij niet voldoende. En hier stagneert de discussie. Zucht. (Schatje, als je dit leest: geeft niet hoor, meningsverschillen mogen er best zijn, maar ik vind in dit geval toch echt dat ik het beste punt heb.)

Anyway, het thema van vandaag is verkeer, en dat was appeltje-eitje aangezien ik vandaag alles binnen een straal van 500 meter rond huis kon doen.
Later deze week wordt het andere koek, donderdag en vrijdag moet ik helaas toch een keer de auto pakken. Vrijdag omdat het ov zo lang duurt dat ik in dat geval niet op tijd op de plaats van bestemming kan zijn, en donderdag omdat ik anders een wereldreis moet maken naar mijn eindbestemming. Ik wil me best inzetten voor het milieu, maar als mijn reis dan 3x zo lang duurt en ook nog eens veel meer kost dan met de auto, dan kies ik toch voor de auto. Maar voor korte afstanden pak ik gewoon de fiets.

maandag 7 november 2011

Dag 2 van de No Impact Week: over afval

Een van de te nemen stappen van gisteren was je afval verzamelen, om het vervolgens vandaag bekijken, met de vraag hoe lang je iets hebt gebruikt.
Ons afval van gisteren bestond voornamelijk uit:
- papieren zakdoeken. I.v.m. heftig gesnotter uit diverse neuzen waren alle stoffen zakdoeken in de was.
- luiers. Zijn we binnenkort gelukkig vanaf, want de jongste is bijna zindelijk, maar nu even niet want ziek.
- GFT-afval, we eten namelijk graag verse groente en fruit.
- verpakkingen van voedsel. Allemaal erg kort gebruikt dus.


Verreweg het meeste van ons afval behoorde tot de laatste categorie. Het vermijden hiervan blijkt in onze woonplaats niet mee te vallen, zeker als je ook voedsel wilt wat weinig kilometers heeft gemaakt. We hebben hier geen natuurwinkel o.i.d., en zijn dus aangewezen op een aantal supermarkten, en de plaatselijke groenteboer. Maar die geeft weer nergens de herkomst van de producten aan. Bij de plaatselijke boerderijwinkel kopen we altijd appels, peren en eieren, en meestal hebben ze wel een of twee soorten groenten, maar helaas niet voldoende variatie voor een heel weekmenu.

Voor lokaal voedsel zonder verpakking moet ik op zaterdag naar de markt, zo'n 10 kilometer verderop. En dat komt er niet altijd van. Dus vandaag heb ik bij de groenteboer wat winterpeen en pastinaak meegenomen, in de hoop dat ze van Hollandse bodem zijn. En champignons in zo'n vreselijk blauw bakje, waarom kunnen ze niet los?

Op de tweede plaats kwam het GFT-afval. Dat verzamelen we netjes apart, maar het zou natuurlijk nog minder kunnen als we een compostbak zouden beginnen. Nu heb ik slechte ervaringen met het van de vorige bewoners ge-erfde compostvat. Maar misschien ga ik nog wel een poging wagen, misschien met een iets kleiner exemplaar.

Morgen: niets nieuws kopen, geen afval produceren, en de auto laten staan....


zondag 6 november 2011

Dag 1 van de No Impact Week, en kekke kniestukken

Vandaag is de No Impact Week begonnen. Het thema van vandaag is consumeren, zo min mogelijk welteverstaan, en de bijbehorende opdracht is om deze week niets nieuws te kopen.
Op zondag zijn in onze woonplaats de winkels gesloten, dus we hadden (in ieder geval vandaag) een makkie.

Een deel van de opdracht was om een lijstje te maken met wat je deze week 'moet' kopen, en om naar aanleiding daarvan te bekijken wat je kunt uitstellen, en voor welke items je een (tweedehands) alternatief kunt bedenken.
Ik kan onze inkopen deze week wel een heel eind beperken tot voedsel denk ik, maar om toch het gevoel te hebben om 'goed bezig' te zijn vandaag, heb ik (eindelijk) een krat bevestigd op het bagagerek van mijn fiets. Dat was tot op heden nog niet in gebruik door een fietszitje voorop, maar dat kan er nu wel af, en als het een beetje meezit hoef ik zo minder vaak de auto te pakken voor de boodschappen.

In het kader van niets kopen heb ik mijn rustige zondagmiddag besteed aan het redden van een kinder-spijkerbroek met een gat in de knie, die anders in de kledingbak zou zijn beland. En aangezien ouderwetse kniestukken 'stom' zijn, heeft deze moeder iets anders bedacht: kekke kniestukken (al zeg ik het zelf). Het ging als volgt:

Met neme: een spijkerbroekje met gat in de knie:

Plus een reststuk spijkerstof van een ander oud kledingstuk, papiertje, papierschaar, stofschaar, stuk Vliesofix, strijkbout en strijkplank, naald, kleermakerskrijt, dik garen in een leuk kleurtje. Zilver had eigenlijk mijn voorkeur, maar aangezien we deze week niks nieuws kopen werd het fuchsia.

Het gaat trouwens een beschrijving worden voor meisjes-kniestukken. Voor jongens kun je natuurlijk een andere vorm en kleur nemen.

Vouw het papiertje dubbel, en teken vanaf de vouw een half hartje en knip het uit. Nu heb je een symetrisch hartje met een vouw in het midden. Check of het hartje het juiste formaat heeft.

Als het het juiste formaat heeft, knip je het hartje tweemaal zonder naadtoeslag uit je stuk spijkerstof. Vervolgens knip je een randje van een halve centimeter tot een centimeter (afhankelijk van wat je mooi  vindt) van het papieren hartje af.
Vervolgens teken je het kleinere papieren hartje 2x over op de Vliesofix en knip je het uit (met je papierschaar).
Dan leg je de Vliesofix hartjes in het midden van de spijkerstof hartjes (aan de verkeerde kant), en strijk je ze vast. Zie hiervoor de gebruiksaanwijzing van de Vliesofix. Als het is afgekoeld, kun je het papier eraf halen. Leg de kniestukken nu zoals ze moeten komen op de broek, en strijk ze vast. (Zie weer de gebruiksaanwijzing).

Leg het kleine papieren hartje op een kniestuk, en teken de omtrek om met kleermakerskrijt (of iets anders wat goed zichtbaar en uitwasbaar is).



 
Naai de hartjes nu vast aan de broek met een stiksteek (grote steken). Je naait nu langs het geplakte deel op, het randje zit los. Met een beetje geluk gaat dit in de was rafelen, zodat je een rafelrandje krijgt.

En zie hier mijn eindresultaat:


  




donderdag 3 november 2011

Zondag begint de No Impact Week

Ben je nieuwsgierig, maar heb je je nog niet opgegeven?
Bekijk dan hier het filmpje over wat de No Impact Week precies inhoudt.
Doe je ook mee?

zaterdag 15 oktober 2011

No Impact Week 2011

Ja, het is weer zover, zet het in de agenda! Er komt weer een No Impact Week, van 6 t/m 13 november om precies te zijn. Vorig jaar was het niet zo'n succes, daarom ga ik dit jaar voor de tweede ronde, nieuwe kansen. Wie doet er mee?
Meer info? Kijk op http://noimpactweeknl.wordpress.com/

woensdag 10 november 2010

Hongerige snaveltjes en de No Impact Week

Het begon allemaal goed: zondag was de dag van het consumeren en sindsdien hebben we niets gekocht, behalve de wekelijkse boodschappen. En vandaag een tweetal goede investeringen: een paar rubber laarzen voor als ik in de regen mijn zelfgekweekte groenten ga oogsten, en een bakkersrek voor op de fiets, om geen boodschappen meer met de auto te hoeven halen.

Maandag was afval het thema van de dag. Ik heb niet alles apart gehouden zoals in de handleiding stond, maar ben wel redelijk op de hoogte van wat we weggooien. We scheiden alles netjes, letten bij het inkopen op verpakkingsmateriaal en (de luiers niet meegerekend) houden we best een bescheiden bergje over.
Op het GFT-afval valt misschien nog resultaat te boeken, dat zetten we nu aan de straat (gescheiden natuurlijk), sinds een hopeloos mislukt experiment met een composthoop. Ik denk dat ik me eens ga oriënteren op een wormenbak, misschien gaat dat beter. Iemand tips?

Dinsdag was het thema vervoer aan de beurt. Alles netjes gelopen en gefietst, alleen vandaag met de auto naar het werk gegaan. Dat valt helaas niet te fietsen. Ik zou wel kunnen gaan bussen, maar dan ben ik twee keer zo lang onderweg. Dit punt gaat over mijn 'pijngrens', dus laat ik even voor wat het is.

Vandaag (woensdag voedseldag) liep het gierend uit de hand. Veel te laat terug van het werk moesten in no-time twee hongerige snaveltjes worden gevoed. En die hadden geen geduld om op mijn zorgvuldig-bij-de-regionale-bio-boer-ingekochte-pastinaak, uiteraard van-het-seizoen-en-in-eigen-meegebrachte-tas, te wachten. Dus is deze moeder in vliegende vaart (met de auto...) naar de supermarkt gesjeesd om vervolgens thuis voorgesneden roerbakgroenten-verpakt-in-plastic met dito aardappeltjes en vlees (zucht, dus ook al geen vega...) in de pan te mikken. Pfff, het is eruit... Zullen we dit maar als een verbeterpuntje noteren?
Word vervolgd, je zou denken dat het vanaf nu alleen nog maar bergopwaarts kan gaan...

zondag 7 november 2010

De No Impact Week is begonnen!

Met frisse moed zijn we vandaag begonnen aan de No Impact Week. Doel is je bewust te worden van je gedrag, en om uit te vinden of groener leven bij je past. Net iets voor ons dus...

De start was appeltje-eitje. Het thema van vandaag is consumeren, of consuminderen in dit geval. Hoe makkelijk is dat op een zondag als de winkels gesloten zijn? Maar het wordt iedere dag moeilijker, want er komt steeds iets bij. Morgen zo min mogelijk consumeren, én op je afval letten. Dat wordt even iets lastiger met een kind in de luiers...
De handleiding bevat gelukkig een groot aantal links, zodat je op zoek kan gaan naar goede oplossingen, tips en alternatieven.

De thema's die verder nog aan de orde gaan komen: vervoer, voedsel, energie, water en doe-iets-goeds.
Wie heeft er nog bruikbare tips?

Wil je meer weten, kijk dan op http://noimpactweeknl.wordpress.com/about/

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...