zondag 10 maart 2013

Over de grenzen van consuminderen

Gisteren zag ik het programma 'extreme cheapskates' (cheapskate = vrek). Typisch amerikaans, zoals de titel al doet vermoeden, en natuurlijk kwamen er behoorlijke extremen aan de orde.
Een man die op zijn 25-jarige bruiloft geen kado voor zijn vrouw wilde kopen, en daarom maar ging dumpster diven. Resultaat: een bosje verlepte rozen (niet voor niets weggegooid...) en een fluitketel.
Hij nam haar wel mee naar een restaurant, maar gaf geen gehoor aan haar verzoek om 'alsjeblieft voor deze ene keer in 25 jaar niet aan andere mensen hun restjes eten te vragen'.
Verder een dame die geen toiletpapier gebruikte, maar katoenen lappen die ze waste. En tenslotte nog een man die zijn echtgenote bij wijze van diner een geitenkop voorschotelde, compleet met tanden en ogen.

Nu moet iedereen vooral doen wat hij niet laten kan, vind ik. Iedereen heeft zijn eigen grenzen. De een vindt het al een vies idee om tweedehands kleding te kopen, maar de ander vindt het prima om eten uit een afvalcontainer te vissen. Ieder zijn ding.

Maar waar ik mij vreselijk aan ergerde, was dat het deze cheapskates allerminst interesseerde dat de grenzen van een ander misschien anders liggen dan je eigen grenzen.
Prima dat je zelf geen gebruik maakt van toiletpapier, maar zorg er dan wel voor dat je bezoek gewoon haar toevlucht kan nemen tot een ouderwets velletje van de rol.
Goed dat je zelf je salade bij elkaar zoekt in het bos, maar als de kinderen van de buuf komen eten (voor wie dit echt een stap te ver is), kun je voor de gelegenheid wellicht beter een kropje uit eigen tuin halen.
Dat je restjes vraagt van andermans bord moet je zelf weten (ze kunnen ook gewoon nee zeggen), maar als je vrouw zich daarvoor schaamt, doe het dan niet.
En prima dat je een geitenkop op het menu zet (waarom wel kalfswang en geen geitenwang), maar als je vrouw problemen heeft met de tanden en ogen op haar bord, maak er dan een ragout van. Of iets anders creatiefs.

Met andere woorden: wat mij betreft mag iedereen consuminderen, vrekken, besparen en beknibbelen wat hij wil, maar blijf alsjeblieft wel respectvol naar anderen.

Voor mij ligt de grens bijvoorbeeld bij dumpster diven. Prima als anderen dat doen, maar niets voor mij. Ik houd het liever bij zelf verbouwen, of tweedehands kopen.
Waar ligt voor jou de grens?


9 opmerkingen:

  1. Eigenlijk gingen al die dingen in dat programma me te gek, maar dat kwam ook inderdaad door wat je zegt; er was totaal geen oog voor de grenzen van anderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wow ja dat vind ik eigenlijk ook wel erover. Ik maak ook een heel groot verschil tussen groen leven en daarbij consuminderen of echt gierig zijn tot je mensen in je buurt in verlegenheid brengt. Groen kan trendy zijn maar wie wilt nu een voorbeeld nemen aan gierige zwerver-types die zich nooit wassen? Alles behalve inspirerend ja.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel mooi verwoord. Dat is, wat mij betreft, nu ook net waar de crux zit! En ja, ik ga volgende week gewoon weer kijken, haha!
    We kopen hier ook tweedehands, geen probleem. Sterker nog: de kinderen weten niet beter dan dat er eerst bij de kringloop wordt gekeken en dan pas bij een reguliere winkel. Van het voorjaar (komt dat nog?) wil ik me eens gaan buigen over groente/fruit van eigen teelt!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lijkt me prachtig om te zien. Ook om dan te bedenken dat ik echt zo erg niet ben.
    Hopelijk krijg dit jaar een berg groente uit mn tuin. echt bio dan..

    BeantwoordenVerwijderen
  5. dumpsterdiving durf ik niet aan,maar aan de andere kant als je ziet wat ik de afgelopen 2 jaar weggehaald heb aan spullen die aan de weg stonden voor het grof vuil, dan sta je wel eens versteld waarom mensen iets zomaar weggooien, mijn buit was, 2 houten bistro stoeltjes , 2 verstelbare houten tuinstoelen,een rieten stoel, 2 houten krukjes, een grenen nachtkastje, een metselspeciekuip, 5 plantenbakken, 2 vogelhuisjes, gietijzeren parasolvoet, 2 lantaarntjes, metalen fietsmand en het had nog veel meer kunnen zijn maar ik ben met de fiets en dan kun je niet alles meenemen, dat je iets niet meer gebruikt kan natuurlijk,maar waarom dan weggooien, bij ons haalt de kringloop graag je overbodige spullen op.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Spullen van langs de weg meenemen is voor mij ook van een heel andere orde dan een duik nemen in een container.
      Je kunt het dan ook goed zien. Maar om nou iets op te duiken tussen de bananenschillen en vieze luiers...
      Wat goed dat je zoveel hebt gevonden! Bij ons wordt het helaas niet meer aan de straat gezet. Je moet het wegbrengen of op afspraak laten ophalen.
      Dus doe er je voordeel mee zo lang het nog kan!

      Verwijderen
    2. zelfs als ik het zelf niet kan gebruiken neem ik het toch mee en vraag dan in mijn omgeving of ze het kunnen gebruiken zo niet dan breng ik naar de kringloop ,word het in ieder geval nog gebruikt.

      Verwijderen
    3. Ik heb dat inderdaad ook wel eens gedaan. onder andere een heel leuk rood met wit schoolstoeltje, en een rieten stoel die hier nog steeds in de kamer staat na 4 jaar. Binnenkort gaat hij wel richting kringloop, en dan nemen we daar vandaan een kastje mee waar de printer in verstopt kan worden ;-) maar inderdaad, soms sta je raar te kijken wat mensen allemaal weg gooien. Zeker als ik jouw lijst zie: daar was de kringloopwinkelmedewerker waarschijnlijk van gaan kwijlen ;-)

      Verwijderen
  6. Ik heb dat programma ook ooit gezien...vond het verschrikkelijk!
    Ieder doet natuurlijk zijn zin maar je moet inderdaad ook rekening houden met je
    medemens en vooral dan met diegene die je heel nabij zijn....
    Hier ook geen grofvuilophaling meer...spijtig want er zaten soms juweeltjes bij!
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...